( ( شرط يازدهم ) ) آن كه شستن صورت ودستها ومسح سر وپاها را خود انسان انجام دهد ، واگر ديگرى أو را وضو دهد ، يا در رساندن آب به صورت ودستها ومسح سر وپاها به أو كمك نمايد ، وضو باطل است . ( مسأله 292 ) كسى كه نمىتواند خود وضو بگيرد بايد نائب بگيرد كه أو را وضو دهد وچنانچه مزد هم بخواهد در صورتي كه بتواند ومضر به حالش نباشد بايد بدهد ولى بايد خود أو نيت وضو كند وبا دست خود مسح نمايد ، واگر نمىتواند بايد نائبش دست أو را بگيرد وبه جاى مسح أو بكشد ، واگر اين هم ممكن نيست ، بايد نائب از دست أو رطوبت بگيرد وبا آن رطوبت سر وپاى أو را مسح كند . ( مسأله 293 ) هر كدام از كارهاى وضو را كه مىتواند به تنهائى انجام دهد نبايد در آن از ديگرى كمك بگيرد . ( ( شرط دوازدهم ) ) آن كه استعمال آب براي أو مانعى نداشته باشد . ( مسأله 294 ) كسى كه مىترسد كه اگر وضو بگيرد مريض شود يا اگر آب را به مصرف وضو برساند تشنه بماند ، نبايد وضو بگيرد . ولى اگر نداند كه آب براي أو ضرر دارد وضو بگيرد ، اگر چه بعد بفهمد ضرر داشته ولى ضرر به حدى كه شرعا حرام است نبوده باشد ، وضوى أو صحيح است . ( مسأله 295 ) اگر رساندن آب به صورت ودستها به مقدار كمي كه وضو با آن صحيح است ضرر ندارد وبيشتر از آن ضرر دارد ، بايد با همان مقدار وضو بگيرد . ( ( شرط سيزدهم ) ) آن كه در أعضاء وضو مانعى از رسيدن آب نباشد . ( مسأله 296 ) اگر مىداند چيزى به أعضاء وضو چسبيده ، ولى شك دارد كه از رسيدن آب جلوگيرى مىكند يا نه ، بايد آن را بر طرف كند ، يا آب را به زير آن برساند . ( مسأله 297 ) اگر زير ناخن چرك باشد ، وضو اشكال ندارد ، ولى اگر ناخن را بگيرند بايد براي وضو آن چرك را بر طرف كنند . ونيز اگر ناخن بيشتر از معمول بلند باشد ، بايد چرك زير مقدارى را كه از معمول بلند تر است بر طرف نمايند .